Einde van mijn tripke

En nu moet ik ne keer iets vertellen wat al heel veel mensen zullen weten. Ik ben thuis.  Mijn terugreis is uiteindelijk wel een leuke belevenis geworden, ipv de geboekte economic class heb ik buisness class gekregen. Eten a la carte op de vlieger: voor mij vers gebakken croissankes met confituur en yoghurtje als ontbijt. Een dekentje als je wil slapen, een oogmaskerke en sokskes. Ik kon dat gewoon worden. Maar uiteindelijk toekommen in Parijs en mijn lieveke en mama en broerke terug zien, dat was natuurlijk de kers op de taart he!

Ik wil al mensen die hier leuke berichtjes hebben achtergelaten een dikke dikke merci zeggen. Het deed mij keer op keer enorm veel plezier om iets van jullie te horen!

Groetjes aan iedereen dat mij hier gevolgd heeft en als ik het ooit nog eens in mijn kop haal om zoiets te doen, laat ik het jullie zeker weten! En moest ik iemand op ideeën gebracht hebben, laat het mij dan ook ne keer weten he!

Tada

 

 

Oog kwijt

Ik zat dus al vrij zwaar van mijn melk in mijn klaske met mijn leerlingskes. Ik samen met de meiskes memory aan het spelen en mijn enige manneke was aan het tekenen. Een van de minitjes die de klas kwam binnen gelopen moet dat jongetje toch naar zijn zin beetje te hard aan het pesten geweest zijn dat hij met zijn potloodje is dat kind haar oog steekt zeg! ik moest niet kijken om te weten dat het deze keer iets serieus was. Bon ik die klein onder mijn arm en mee naar de huismoeder he! vijf minuten later komt die moeder van dat meiske de klas binnen geschoten, slaagt dat manneke daar af. De huismoeder ook de klas binnen, speelt zich daar hele cinema af, ik versta der geen ballen van. Allemaal weer de klas uit en 15 min later komt er nog andere medewerker binnen: ja omwille van het incident wil die mama niet langer bij ons blijven en ze is haar koffer aan het maken. Uiteindelijk is ze toch gebleven en daarna is het gewoon een verder rustig dagje geworden. Het mocht wel...

Laatste werk week

Daar al mijn collegas mij verlaten hadden, stond ik er dus een weekje alleen voor. De gebruikelijk leerkracht heeft de grootste groep voor haar rekening genomen en ik bleef over met een stuk of 8-9 hele kleintjes, buiten heel veel memoryspellekes en gekleurd heb ik met die mannen niet geforceerd. Ik heb er wel 3 dagen overgedaan om die mannen te leren dat als ze wouden kleuren dat ze een kleurpotloodje moesten vragen, dat als ze een nieuwke wouden ze mij hun oud moesten terug geven en dat ze dat niet mochten terug gooien en dat als ze hun potloodje wouden scherpen dat ik dat in hun plaats deed.

Woesdag is wel een klote-dag gworden. 's morgens aan de ontbijttafel wist de gastvader mij te zeggen dat een van de kindjes die ooit op project gewoond had overleden was. 12 jaar maagproblemen, gedaan en dat kind woonde tussen mijn gastgezin eb het project. Na ontbijt ik zet aan, en ik zag al van in de verte dat er voor een van die huisjes een tent stond (stel u voor: een ijzerenconstructie waar ze hoop tapijten hadden opgehangen) en daar stonden ook hoop zomerstoelen buiten. Ik had al door dat dat waarschijnlijk het gezin was waar dat kindje overleden was. Waar ik mij nu helemaal niet aan verwacht had was dat dat kindje daar buiten voor de voordeur zou liggen bedekt met bloemekes. Ik al kompleet van mijn melk, door naar project. Maar dat was het nog niet voor die dag.  

Karate examen

En op zondag mocht ik eigenlijk ne keer uitslapen want mijn Zweedse was dus weg en gastgezin was op bezoek bij familie leden dus die waren ook niet thuis, maar nee ik had beloofd dat ik naar het karate examen van de dames ging gaan kijken.Dus bibi 5.55 ging de wekker af he, tegen 7.00h moest ik op project zijn en dat is een half uur wandelen. Ik moest mijn eigen ook nog klaar maken en de hond uitlaten en eten geven, en geloof mij dat duurt efkes. Dat is een vrij verwend nest en dat moet dus brood hebben in de morgen maar in kleine stukjes en ge moet hem de geven want als ge dat ergens legt eet hij dat niet op. Tegen 7.00h was ik toch present. Deze keer was ik met de eerste jeep mee weg he. Samen met 19 ander naar een school waar dat examen door ging. Echt, 38 kinderen dat examen deden, 2 leerkrachten en 1 bestuurder in twee tochten ware we allemaal ter plaatse! Zot! Dat ging daar tegen 8.00 beginnen en tegen 10 voor 9 zijn de laatste toe gekomen. Ik moet wel toegeven dat is een spectaculair zicht, zo een kleine 300 man dat als opwarming een tourke naast ne steenweg loopt en die dan ook nog twee keer oversteekt. Tegen 9.30 zijn ze er dan toch aan begonnen! Heel hoop oefeningen dat die moesten doen. Het einde heb ik niet gehaald want toen ik s morgens opstond smaakte ik de kippets die ik avond ervoor gegeten had nog, ik wist dat het niet goed ging komen die dag. Tegen een uur 12.00 is de vent die de boekhouding doet door gegaan en die heeft mij dan thuis gaan afzetten. Dikke dodo in de namiddag tegen de avond een zachte coconut gedronken en tegen middernacht had ik terug honger dus ik kon er weer tegen.

Ik ben hier zes weken ziek en mottig geweest van al dat eten. Nu ben ik eindelijk gewend aan soms drie keer per dag rijst en nu ik ver naar huis weer moet komen ben ik nog zieker als ik hier twee keer pataten of kip eet dan dat ik ooit geweest ben van die super hete dingen die ze hier eten. Ik denk dat we thuis de eerst weken nog dikwijls rijst gaan eten!

En of mijn aanwezigheid der iets mee te maken heeft of niet, alle dames waren geslaagd voor hun examen!!! Vandaag leek odanadi meer op een huis voor gehandicapte dan wat anders want ze waren allemaal zo stijf als een plank dat sommige de trap op kropen in plaats van gingen.  

 

 

Afscheid van mijn Zweedse

 

De voorbije week is eigenlijk heel rustig verlopen. We waren met 6 vrijwilligers op project dus volk genoeg om de kinderen bezig te houden.Tegen het einde van de week was dat ook meer dan nodig want, alle kinderen waren nog ne keer thuis. Was hier weer een of ander hindoefestival, dus weer dagske verlof. Ik denk dat die kinderen hier om de 14 dagen wel een of andere feestdag hebben, niet verwonderlijk dat die op zaterdagvoormiddag naar school moeten he! En de zaterdag zijn de mensen die met mij toegekomen zijn vertrokken, ik was wel beetje triestig ze! Dat meiske waar ik kamer in gastgezin meedeelde, heb ik eigenlijk van de eerste nacht de kamer mee gedeelt, we waren de eerst die toegekomen waren en de gids heeft ons dan maar samen in de kamer gelegd he! Maar je nu is ze weg, ik ben dan maar direct de stad ingedoken, cadeaukes gaan kopen en nu heb ik een vrij praktisch probleem natuurlijk dat ik dat niet meer allemaal in mijn valies ga krijgen. Ik ben nog aan het nadenken hoe ik dat ga oplossen. Kleren hier laten doe ik al dus als er iemand nog andere suggesties heeft, buiten een nieuwe valies kopen, zijn ze zeer welkom.

 

Sprookjes kunnen werkelijkheid worden

Na de trouwfeest hadden we dan de rest van de middag vrij af, ben beetje gaan shoppen `s avonds rustig iets gaan drinken en tegen 21.00h was ik juistop tijd thuis voor het avond eten. Zondag middag opnieuw beteke gaan rondslenteren in het stad, en geloof mij dat is niet goed voor mijn portemonnee! en tegen de avond zijn we het paleis gaan bezoeken. Dat was zo schoon! op zondag avond is dat namelijk helemaal verlicht. Maar echt alles he! De vier poorten om binnen te komen, de 2 tempels die op het domein waren en het hele paleis zelf, dat was echt precies een plaatje uit een een sprookjes boek dat werkelijkheid was geworden. Des te meer omdat ge wist dat het een echt paleis was. Kerstmis deed het ook beetje aandenken. Maar dan ne heel warme kerst he! onderaaan stond er ook een orkestje van politieagenten muziek te spelen. Voor de verandering deden ze eens iets waar ge ze niet extra moest voor betalen. Maar dat is te  lang om uit te leggen. Vraag mij eens als ik terug ben dat ik dat verhaal eens doe.

Tegen 19.50 zijn we dan terug naar huis gekeerd met de riksja. De meneer aan de riskja stand kent mij ondertussen al want ik kan de naam van plaats waar we logeren niet uitspreken dus is dat een goede zaak dat hij dat wel weet! Het enige dat soms een beteke tegenvalt is dat de riskjabestuurders de weg niet altijd weten en dan verwachten ze van mij dat ik dat wel weet. Pas op ondertussen weet ik hem al en dan gideer ik die mannen van op de achterbank, maar ik vind dan wel da tik korting moet krijgen he! Dat ga ik volgende week proberen!

Ik hou jullie op de hoogte of het gewerkt heeft.

En nog eens dikke merci voor al de kaartjes ze blijven maar toe komen, soms al gelezen voor dat ik ze krijg maar kom ze verstaan der toch geen ballen van!  

Huwelijksfeest

Allo iedereen!

Het leven hier begint een routine te worden. Ik sta al goed op mijn uur van opstaan, heb geen wekker meer nodig en mijn bezighouden met de meiskes begint ook vlotter en vlotter te gaan. 

Woensdag was het hier independenc day. Maar daar heb ik eigenlijkniet veel van gezien. Ik had die dag namelijk iets veel beter te doen. Ik was geinviteerd op een huwelijksfeest. De nicht van de andere directeur van spel. We zijn daar tegen 10.20 `smorgens toe gekomen. De feest is namelijk op dinsdagavond begonnen en duurde tot woensdag middag. Drie dagen later op op zaterdag dus kwam iedereen nog eens samen en dan kreeg iedereen opnieuw terug eten, maar dan was het wel vlees dat ze kregen. De eerste 2 dagen was het uitsluitend veggie. Maar dat stoort mij hier helemaal niet he!! We liepen daar met een kleine 1500 man en ik hbe hier geen nul te veel getipt. De zaal waar we in zaten had 2 verdiepen. Boven aan een evenementhal en onderaan iets wat op een school refter leek en een daar mochten we dan in shiften van 300-400 man gaan eten. Er stonden lange rijen tafels en elk kreeg een bananenblad voor geschoteld en dan kwamen er mannen ik een kort rokske rond met een emmer en een soeplepel en elk kreeg op die manier zijn diner voorgeschoteld. Een soort of 7 groenten, witte rijst, een soort brood en als dessert een klein sweet balleke, een soort koek.  Maar ik kan u verzekeren we waren de enige 6 blanke dat daar rond liepen ze hebben ons allemaal gezien he! Daar liep ook constant een proffesionele kamera ploeg rond, met ne grote spot boven de kamera en alles werd ter plaatse herwerkt en konstant geprojecteerd op televisie schermen die opgesteld stonden. Dat koppel droeg ook kilos goud en gingen zich af ent toe eens gaan omkleden. Pas op de derde dag mag het koppel bij elkaar slapen. 

Dat sommige mensen hier hun huis moeten verkopen om het huwelijks feest van dochterlief te betalen dat kan ik goed geloven. Ha ja dat had ik nog niet gezegd, het zijn dus de ouders van het meiske die alles moeten betalen he!  

 

 

 

Verjaardag Odonadi

En dan vrijdag hebben we de enige feestdag gehad die hier echt gevierd wordt. De verjaardag van het project. 16 jaar bestaat het al. We zijn voor de gelegenheid met al de meisjes opbezoek geweest bij de jongens. Dus zo een zestalig kinderen en personeelsleden moesten met 1 jeep en een paar fietsen zo en 12 km verder geraken. Geloof mij ze hebben het gedaan. Ik heb ze daar en echt zonder overdrijven met een 25-tal in een jeep zien kruipen. Ik was tegen 9.40 op project en tegen 12.30 ben ik zelf ook in een jeep gestapt met tien en dat was nog te doen.

Eens op de verblijf plaats van de jongens aangekomen kon ik mijn ogen niet geloven. Ik stond precies in Bokrijk. Echt! In het midden van de bossen met een grote tuin en daar zo een vijf klein huizekes van Bokrijk in, er paste juist 2 stapelbeddekes in.  3 huizekes  om te slapen en 1tje dat als badkamer dienst deed en een 5e dat  als keuken dienst deed. Die voor de gelegenheid natuurlijk veel te klein was en ze het gasfornuis gewoon buiten hebben gezet. Om de regen die af en toe parte speelde, geen spelbreker te laten zijn, hebben ze daart snel een groot stuk plastic tussen het fietskot en de jeep gespannen en hebben ze verder onder het stuk plastic gekookt. WIj zouden daarvoor een tent gaan huren of kopen zij niet. Tegen 16.00 in de namiddag was het grote gfeestmaal dan ook klaar. Ghee rijst met schaap en een klein dessertje. Tegen 16.30 zijn we terug in de jeep gestapt en tegen 17.15h was ik terug thuis bij mijn Zweedse die voor de verandering nog eens ziek thuis gebleven was.

Zaterdag ben ik nog eens terug gekeerd naar Bangalore, wandelingske gaan doen, Mc donaldsje en tegen 19.00, voor de donkere was ik zoals dat voor een degelijk Indisch meisje hoort terug thuis. Dat we godverdikke nog tot 21.00h hebben moeten wachten voor dat onze gastvader is thuis gekomen en dat we eten gekregen hebben, dat was er teveel aan! Maar kom deze keer had hij al ne keer verwittigd dat hij later ging zijn, we gaan der op vooruit. Vrijdagavond was het 20.30 en we zijn begonnen zonder hem en dat was blijkbaar NOT DONE. Maar ge ziet dat heeft zo zijn positieve gevolgen ook.   

Enfin dat was de update voor deze week! Groetekes allemaal!!! 

 

Zonnige groeten

Hallo Belgie,

Mijn tweede week werk zit er ondertussen ook al op. Alhoewel dat het echt geen gewone week geworden is. Deze week hebben we bezoek gehad van een minister, het was die mens zijn verjaardag en hij kwam koekjes uitdelen aan de kinderen. Voor de gelegheid moesten we dan ook tegen 9.00h op het project zijn, niks ergs aan want onze gastvader had voor de gelegheid de jeep mee en we hebben dan ook een taxi tot aan het spel en moesten voor de gelegheid eens nie te voet gaan. Een minister had hij avond daar voor gezegd. Inderdaad 1 minister met 25 man achter en het waren der exact 25 want ik heb ze geteld zenne. Zijn bezoekje was een welgekomen afwisseling want er was dus ook geen les in de voormiddag. 

Op donderdagmorgen zijn we voor de verandering eens echt vroeg opgestaan 5.20 stond ik al in de badkamer. We hadden de dames beloofd om eens naar de karateles `s morgens te komen kijken. Het was echt een magnifiek zicht. Al de bewonerkes van het project in hun wit karate-pakske op het binnenplein tegelijk hun oefeningskes aan het doen. Met de zon dat zo juist op kwam magniefiek zicht. Het mindere aan de zaak was wel dat dat echt heel vroeg was voor ons. Zij daar en tegen leken dat heel gewend te zijn want wij kwamen daar toe tegen 6.20 en zij kwamen ons al tegengelopen, dat ze een tourke van den blok ging doen als opwarming voor de les die ging komen. Tegen 6.40 is ons gastvader daar ook toe gekomen en heeft hij ons verder rondgeleid. We zijn de terracotta klas gaan bezoeken en de gym. Maart die gym was helemaal niet wat ik gedacht had. Ik verwachtte mij aan een turnklasje zoals ik dat bij ons in Belgie gewoon ben maar dat was het verre van! Die mannekes hebben daar godverdikke een fitnesszaal waar dat er veel bij ons in Belgie nog jaloers zouden op zijn. 

 

Bijzonderheden

De vorige log was een ruweschets van hoe de dag verloopt maar ondertussen ben ik natuurlijk wel al enkele avontuurtjes tegengekomen he! Het zou hier India niet zijn. Woensdag voormiddag ben ik mee in de keuken gaan staan. Een keuken zonder stromend water en dat is hier echt geen uitzondering. Met als keukengerei twee botte messen waarmee ik ze op een uur tijd zowel zakken heb zien open snijden, ik zelf groenten mee heb gekuisd en ze jackfruit heb mee zie opensnijden zonder dat mes ene keer te wassen. Smakelijk gij ook he! Als lunch eet ik hier dus al vijf dagen witte  rijst en dat is het! Tegen 16.30 als ik dan naar huis ga, kunt ge mij dan ook bij elkaar vegen omdat ik echt nood hbe aan suiker en vetten.

Het gastgezinneke waar ik verblijf valt super goed mee! Het is bij een van de directeuren thuis dat ik verblijf! Stanley echt ne superlieve en vriendelijke mens. De gastmoeder die verblijft momenteel bij haar ouders, is juist bevallen en dan is dat hier de traditie dat die terug tijdje bij de mama en de papa gaat wonen.

Ondertussen heb ik hoor ook al eens voor mezelf naar de dokter kunnen lopen. In Goa heb ik namelijk een hevige zonnebrand aan mijn rugske opgelopen dat in de loop van de week de blazen op mijn rug stonden en tegen eind van de week begonnen openspringen. Mijn rug  was zo heet dat als ik koude douche nam dat het water warm was tegen dat het over mijn billekes liep. Goed bezig he! Dus ik ben 4 keer naar de dokter gekunnen om der zalf te laten aanwrijven.  OP zich is dat natuurlijk heel leuk als ge zo twee keer per dag een heerlijk massageke krijgt, waren het niet dat die dokter op een uur wandelen is van waar ik momenteel woon.

De woensdagavond heb ik zelf gekookt voor mijn verjaardag, toast met eiersalade, gebakken patat met appelmoes en kip en daarna een groot stuk cake met confituur en chocolat!  

Ondertussen is het nu ook al zaterdag en ben ik hier mijn nieuw gemeenteke eens gaan bekijken he! Heel klein en heel gezellig maar  als ze hier ne witte zien weten ze waar hij werkt en woont. 

Dikke merci voor al de lieve verjaardagssmsen!!! 

En nu moet ik ulle weer laten want ik moet de spaghetti saus gaan maken voor deze avond en tegen 17.30 is het sisteract 2 op tv!

Toedeloekes allemaal en het zal waarschijnlijk terug volgende week zijn dat ik terug kom!

Mis ulle!!!  


Aangekomen op echte werk!

Ondertussen hebben we Goa al een week geleden achter ons gelaten en zijn we nu echt beginnen werken. De eerste werkweek zit er ondertussen al op eigenlijk en nu kan ik dus ook eens echt vertellen hoe mijn dag hier nu dan verloopt he.

`s morgens worden we tegen 8.30 aan de ontbijttafel verwacht. Meestal een lokale schotel (die ik dan meestal nog niet lust) en als ik eens geluk heb, brood met confituur. Tegen 9.30 beginnen we dan aan onze ochtendwandeling  want we worden tegen 10.00h op ons project verwacht. Van 10.30 tot 13.15 geven we dan Engelse les aan meisjes tussen 15 en 23 en tegen 13.30 gaan we lunchen. 

Tegen 14.30 beginnen we aan de volgende shift en tegen 16.15 stoppen we der terug mee. Wandelen we een half uurtje terug en tegen 20.30-21.00 hebben we diner. Daarna nog een babbelke met onze gastvader en tegen dan zijn wij meestal heel gelukkig dat we ons bedje kunnen opzoeken.

 

 

Indisch busvervoer!

We hadden hier met enkele even genoeg van het strand en besloten om het naburig dorpje te gan bezoeken. 1h bus en 12 rps volgens de boekjes. 1.45 en 20rps in werkelijkheid. Wat maakte dat we maar om vijf uur in de namiddag aankwamen en de laatste bus om 6.30 (dachten we) terug ging. Beetje doorgezet en toch een aardig stukje van de stad bezocht en dan op terug weg naar de bus gingen nog twee dames van het gezelschap, snel wat drinken kopen voor de terug weg. Ondertussen stond ik al samen met de 4 overgeblevenen aan de bus halte en komt de bus aan. 6.20 opstappen want het is de laatste en daar stonden we dan met twee die we miste! Uiteindelijk zijn de drie dan toch opgestapt en ben ik zelf dan maar op zoek gegaan naar de twee vermiste. Uiteraard was de bus goed weg en kwamen ze doodleuk aangewandeld. Ik kon ze ongeluk doen maar kom we zijn rustig gebleven, want zij wisten de naam waar we naar toe moesten en ik niet. We zijn dan maar aan de busstand blijven staan in de hoop dat er toch nog een bus na 18.30 zou doorkomen tot we zagen dat er busje voorbij kwam waat iets op stond dat we onderweg ook waren tegen gekomen. Hop wij daarop en aan de conducteur rustig uitgelegd wat ons probleem was. Niet zeker dat hij het verstaan had zijn we dan toch maar gaan zitten in de hoop dat we ergens zouden terecht komen, waar we ons zouden erkennen. Na een klein uurtje op de bus kwam de begeleider toch terug bij ons en gebaarde dat we moesten afstappen en riskja nemen. Nog altijd in de onzekerheid dat hij ons wel gesnapt had en hebben wij maar braaf geluisterd en afgestapt. Waren niet een beetje gelukkig als we zagen waar we waren! Terug op de plaats waar de bus ons de eerst keer had afgezet! We hebben het met drie staan uitroepen van vreugde! De omstaanders bekeken ons maar beetje vreemd maar daar trokken wij ons nu ne keer niks van aan zie! Snel in de riksja gestapt en uiteindelijk zijn we nog voor de andere aangekomen die de laatste bus wel genomen hadden! Eind goed al goed! `s avonds nog een beetje emt de kaarten gespeeld een wandelingetje op het strans gemaakt en tegen 00.30 terug in ons bedje!

Nu verwacht ik niks meer speciaal te gebeuren. De eerste mensen zijn ons aan het verlaten en zaterdag keren we met een bescheiden groepje van 6 terug naar mysour om aan het echt werk te gaan beginnen!

Groeten en ik kijk uit naar nieuws van jullie!  

Bewogen dagje!

Dag iedereen!

Ik dacht in eerst instantie dat het hier maar een saaie boel zou worden maar niets is minder waar! Dinsdag is echt nog de moeite worden, we waten hier bijna ene kwijt! De enige jongen in ons gezelschap was samen met een ander meisje van de groep aan het zwemmen maar werd verrast door enkele golven en tot overmaat van ramp had hij de onderwaterstroming ook niet zien aankomen. Dat is combinatie met de blakende zon en een gebrek aan slaap, zorgde voor er voor dat hij het allemaal even niet meer zag zitten en dus serieus in de problemen kwam te zitten. Gelukkig was zijn medezwemster wel nog koelbloedig genoeg om de situatie correct in te schatten en hulp te gaan zoeken. Zij is dan terug gekeerd naar het strand, hulp en een surf plank gaan halen en heeft er samen met een ervaren surfster in ons gezelschap hem uit het water gaan ophalen. Even later lag hij op het strand te bekomen van zijn hachelijk avontuur en 20 minuten later leek hij nog niet te bekomen zijn en hebben ze hem met vier de taxie in gedragen en zijn er mee naar het hospital gegaan. Bij aankomst in het eerst, bleek er geen dokter aanwezig te zijn maar het tweede hadden ze wel geluk. Op een goede kluts water in de maag, die hij op weg naar het ziekenhuis heeft uitgekotst en goede les heeft hij er gelukkig niets aan overgehouden.

Dinsdag namiddag is dan verder rustig verlopen en tegen de avond is het dan terug intressant beginnen worden. de hollandse dames vna de groep hadden hun spelletje kaarten boven gehaald en haddan onze Thaaise gids zo ver gekregen om mee te spelen. Uiteraard had de sukkel geen schijn van kans tegen deze dames en moest dus ook 2 een opdracht uitvoeren van de dames. De eerst opdracht was echt de max! Hij is over 3 tafels over gekropen, onze tweede gids een kusje gaan geven en dan een sexy dansje boven op tafel staan uitvoeren. Achteraf heeft hij natuurlijk een uitbundig applaus gekregen van het voltallige restaurant dat het hele gebeuren mee heeft gade geslagen ( het was ook vrij moeilijk om het te missen). tweede opdracht was een serenade brengen aan een dame van de groep! Dat was zo lief!

Tegen 11.00 moesten we het resatuarant verlaten en hebben we met een beperktere groep het feestje door gezet op het strand. Eerst een rustige wandeling en later kwam onze gids op het idee om de oversteek te wagen naar een van de naburige eilandjes. Omwille vna het lage tij tijdens de nacht, zou dat heel makkelijk te voet te bereiken zijn. Als we het tij zagen keren of het zouy beginnen regenen moest we wela als de bliksem terug of we hadden anders de nacht wel eena kunnen doorbregen op het eilandje. Na een tweede poging geraakte we dan toch op het eilandje, na dat eentje haar schoenen kwijt wa sin het drijfzand en andere haar voet gestoten had aan een rost die we natuurlijk niet gezien hadden. Welgeteld 2 minuten stonden we der, begon dat toch niet te regen zeker! Iedereen terug en tegen dat we terug aan ons hotelkamerke waren, was iedereen natuurlijk om uit te wringen.

Ondertussen was het 1.30 en vonden we het toch de moment om terug ons bedje op te zoeken!

 

Ik ben er!

Gisteren en vandaag zat er al beetje meer avance in in de bus, zijn gisteren morgen vertrokken om 9.15 en vanmorgen om 7.20 we stonden we 650km verder, in Goa dus en zijn we onderweg nog eens een bezoekje gaan brengen aan de mc donalds. Natuurlijk weer ziek achteraf, maar kom het heeft echt deugd gedaan!

Nu mag je mij pas echt toerist noemen. al die regen dat hier gign vallen ik weet niet waar of wanneer dat die gaat vallen maar het is in elk geval niet hier vandaag! Het is hier schitterend weer, ik ben vanmorgen een wandelingetje gaan doen op het strand van een klein uurtje en mijn voeten en boven benen, zijn rood verbrand. Ik hoop vanacht toch te kunnen slapen. In de namiddag zijn we zelfs een duikje in zee gaan nemen. Het water was echt zalig! Dus als dat hier het regenseizoen is, laat maar komen!  Het leuke aan dit plaatsje is dat omdat het hier allemaal heel toeristisch is, je hier ook heel gewone dingen kan eten. Na ons duikje in de zee zijn we hier een pannekoekje met nutella en kokosnoot gaan eten. Echte toersiten dus zoals dat we zeggen. De hotelkamer waar we terecht gekomen zijn, vallen ook echt heel goed mee! hebben zelfs douche met warm water! Hoewel dat hier natuurlijk met de warmte en de zee zo kort bij niet echt nodig is. Het leukste van alles is is dat de zee eigenlijk is onze achtertuin is. als ik mijn kamerke buiten kom, trapke naar beneden en de tuin doorloop sta ik op het strand zo een luxe mannekes echt niet te doen! Dat heb ik nog nooit gehad ergens anders op verlof. Wel beetje jammer dat hier heel veel dingen nog dicht zijn onmdat het nog geen echt hoogseizoen is. Maar kom eten en drinken hebben we hier niet te kort en dat heeft ook als voordeel dat we hier al hele dag alleen op dat strand lopen en geen andere toersiten die lastig vallen of in onze zon gaan zitten. Nu straks nog ne keer dinerke zie tegen een uur of 7 en dan ons beddeke in want zo een nachtje op de bus wordt er natuurlijk niet veel geslapen he! Het leuke aan `s nachts rijden was wel dat ze niet heel de tijd stonden te tuten maar nu deden die gwoon de hele tijd met hun lichten te flikkeren. Waarschijnlijk niet leuk als je voor de bus rijdt maar kom voor ons was het wel eens een verademing.   

Morgen weet ik hier niet helemaal goed wat we van plan zijn maar ik had precies verstaan dat we een markt gingen gaan bezoeken! Ik zal dat morgen wel zien. Ik vind het hier allemaal zelfs zo leuk, dat ik er mij beetje schuldig voel dat ik het hier zo goed heb!

Groetekes allemaal!!! en waarschijnlijk tot snel!!! Schijnt de zon eigenlijk bij jullie al beetje meer? Ik hoop van wel want anders voel ik mij nog slechter!

Busje komt zo, busje komt zo

Dag allemaal!

Zoals ik al gezegd heb zijn we dus nog eens op een uitstapje gaan doen he en geloof mij het is slecht begonnen! We zijn om 9.10 vertrokken en we zijn 16.45 aangekomen. wel geteld 119 kilometer van de plaats waar we vertrokken zijn. In belgie vervolgde u vervoersmaatschappij als ze u zoiets lappen!  

Maar kom we waren waar dat we moesten zijn en hoewel dat 7h misschien toch een beetje overdreven was voor 120km was het eigenlijk toch best wel leuk wat we daar gedaan heb. Misschien kennen sommige onder jullie het wel maar we zijn de Kerala watervasllen gaan bezichtigen. Eerst twee uur wandelen, tussen de boomkes, tussen de struikskes over en onder de rotsen, zijn der ook een paar serieus op hun gezicht gegaan en de gids zijn schoenen hebben het onder zweg begeven dus die heeft het nog voor groot stuk op zijn blote voeten moeten doen. Waardoor dat er bij aankomst dan ook nog een een dikke bloedzuiger op zijjn voet zat. Maar kom eens dat we aan watervallen waren was dat eigenlijk wel best de moeite waard. Ik kan er eigenlijk niet veel aan beschrijven he een waterval maar inmens hoog!

Na de terugtocht zijn we nog eens een jane-monk tempel gaan bezoeken. En na avond eten in ons bedje voor de terugreis van vandaag. Zelfde afstand kon ineene in 3.5h! Snappen wie snappen kan. Nu gaan we straks nog eens gaan eten en morgen om elf uur vertrekken we hier voor een 18-20h busreis naar Goa strand, feesten en fuiven! Enige probleem het stat daar klein beetje onder water en ze geven voor de rest van de week nog regen bij!

Ik heb er echt gen zin in! Maar hopelijk kan ik jullie toch nog leuke dingen komen vertellen!

Tot later!!!